Afscheid
- 14 mrt 2015
- 2 minuten om te lezen
Dit is een tijd van afscheid nemen. Van mijn familie heb ik niet zo heel duidelijk en uitgebreid afscheid genomen, zoals het er nu naar uitziet ga ik de komende jaren op zijn minst af en toe wel weer eens in Nederland zijn, en dan zien we elkaar zeker weer. In Nijmegen zal ik waarschijnlijk echter niet meer zo veel zijn. Afscheid dus.
Eerst was er het afscheid op mijn werk waar ik 5,5 jaar heb doorgebracht. Dat was fijn en eigenlijk warmer dan ik van tevoren had ingeschat. Afgelopen woensdag was (voorlopig) mijn laatste avond bij mijn sangha in Arnhem waarvan ik samen met Irène Sensei aan de wieg heb gestaan, en dus werd daar ook afscheid genomen met een mooi afscheidscadeau (een oriyoki-set) en een hoop dikke knuffels. Nou ga ik hen vast af en toe ook nog wel zien, maar toch... Ik was er gewoon ALTIJD op de woensdagse sangha-avond, maar nu dus niet meer. Donderdagavond was mijn laatste avond bij Cheng Hsin (de martial art die ik bijna 6 jaar in Nijmegen heb gedaan), waarna ook daar afscheid werd genomen. En vrijdagavond was de afscheidsmeditatieavond bij Dick Verstegen en Ellen Deimann waarvan ik de uitnodiging eerder heb gepost, vooral met mensen uit mijn vorige sangha en de jongerenmeditatiegroep. Leuke verrassing was dat Irène er ook ineens was terwijl ze niet uitgenodigd was. Dat wil zeggen, niet door mij (we hadden 2 dagen ervoor immers ook al afscheid genomen), maar wel door Ellen blijkbaar (zij zijn onderling ook weer bevriend). Leuk! Beetje spannend ook om in haar bijzijn de avond te leiden, maar ook heel erg speciaal en mooi. Wat een geschenk weer, haar aanwezigheid op deze avond, zoals ook haar aanwezigheid in mijn leven een groot geschenk is.
Een bijzondere avond, al die leuke, lieve mensen die nog 1 keer met me komen zitten en me nog 1 keer een knuffel komen geven. Dat geeft zeker wel triestigheid - het besef van wat ik achterlaat doet me slikken en snikken- maar ik twijfel niet, vol overtuiging kies ik het ruime sop.
Opmerkingen