Zee!

Zen River ligt op zo'n 6 kilometer van de waddenzee. De weg er naar toe, door de Uithuizerpolder, heeft al iets on-Nederlands door de weidsheid, de uitgestrektheid en de leegheid van het landschap. Akkerland (vooral aardappel- en graanvelden) zo ver het oog rijkt, hooguit hier en daar doorsneden door een dijk waarop schapen grazen. Dit land is ontstaan door landaanwinning en inpoldering, in de loop der eeuwen werden er dijken bijgebouwd en schoof het land steeds wat meer noordwaarts op.

En dan, achter de laatste dijk, is ze daar: de waddenzee. Prachtig, ongerept wad!

Tijdens mijn eerste 'weekend' in Zen River (dat we hier op donderdag en vrijdag hebben) ben ik er op beide dagen naartoe gefietst. De eerste dag was het hoogwater met windkracht 6 uit het Noordwesten. Een woeste en wilde zee. Wat een power! En wat heerlijk om dat binnen te laten komen! Dat geeft mij ook power.

De volgende dag was het mooi zomerweer. Een vriendelijk briesje, een graad of 22. Wat een rust op het wad, zalig! Door de spiegelwerking van de plassen op het wad lijkt het nog ruimer en opent het nog meer.

Ik hoorde een tijdje terug in Upaya een leraar (John Dunne) zeggen dat als Tibetanen in retraite gaan, ze dat altijd in de bergen doen, nooit ergens in een vallei. In de bergen ben je (zeker bij goed weer) omgeven door 'big skies', en die vormen een prachtig meditatieobject. Door je helemaal te openen voor die big sky, kunnen we van binnen ook ruimte en onbegrensheid ervaren. Door als het ware die big sky te worden, is het makkelijker om de ruimte en lichtheid van onze geest/ons bewustzijn (wat Pema Chödrön 'Big Sky Mind' noemt) te ervaren.

De zee trekt mij om een soortgelijke reden. Die enorme openheid en ruimtelijkheid, die vastness maken mij ook gemakkelijk open en transparant en daardoor kan ik de ruimtelijkheid en onmetelijkheid van binnen voelen.

En daar dan gewoon een tijdje in zitten...... Heerlijk!

#ZenRiver #natuur #fotos