Ameland!
- 4 sep 2015
- 2 minuten om te lezen
De month long sesshin is inmiddels afgelopen, en voor ik daar iets over schrijf post ik eerst een stukje over onze Ameland-trip.
Twee weken geleden hebben we tijdens de derde week van de month long een dag doorgebracht op de oostelijke punt van Ameland. De dorpjes van Ameland liggen aan de westkant, en de oostelijke helft van het eiland bestaat helemaal uit natuurgebied: duinen en strand. Met een speciaal voor oons gecharterde boot zijn we van de haven van Lauwersoog in een uur of 2 over de waddenzee gevaren en afgezet op de oostpunt van Ameland. Onderaan het einde van de duinenrij hebben we en meditatieplek gemaakt, in een lange rij.
Tijdens de 20 minuten durende wandeling (in stilte) van de boot naar onze meditatieplek bij de eerste duinen was ik al zo geraakt en overdonderd door de ruimte, het licht, de kleuren en de stilte (alhoewel er heel wat geluiden te horen zijn van de zee, de wind en de vogels heb ik daar toch vooral stilte ervaren). En ik werd overspoeld door religieuze gevoelens, diepe verbondenheid, grote dankbaarheid en intense blijheid. God (bij gebrek aan een beter woord) voelde zó dichtbij, onontkoombaar.
Zelf heb ik niet zo gek veel gezeten die dag. Het strand en de zee trok te veel. Ik heb gezwommen, gerend, schelpjes gezocht, gedanst en gespeeld op het strand. En eigenlijk vooral genoten en gevierd die dag. Ik voelde me helemaal vrij en als een kind zo blij. Ik moest regelmatig denken aan een zin uit een gedicht van Rumi:
"There are a thousand ways to kneel down and kiss the earth."
Voor een impressie zijn hier wat foto's. Dit keer zijn ze niet van mij -ik had mijn ipad niet meegenomen- maar van Peter de Rooden.
Opmerkingen